Nadczynność gruczołu tarczowego

Nadczynność gruczołu tarczowego

Jest wiele osób, które nie chce się leczyć u lekarza i jest to spowodowane wieloma czynnikami. Jedną z nich jest lęk przed wynalezieniem chorób, inni uważają, że sami znają swój organizm lepiej niż byle jaki lekarz. Niestety nie mają oni racji, gdyż często bywa tak, że objawy, które wydają nam się normalne, w rzeczywistości wcale takie nie są. Przykładem może tutaj być nadczynność tarczycy, która może być niewykryta u takiego człowieka przez bardzo długi czas. Osoby takie uważają bowiem objawy nadmiernego pocenia się, chudnięcia, kołatania serca za normalne. Są to osoby nadpobudliwe, znerwicowane, z uczuciem osłabienia, znudzenia, dusznością, drżeniem rąk i brakiem apetytu. Innymi objawami są bezsenność, nieregularne miesiączkowanie, wilgotna skóra i zahamowanie wzrostu. Rzeczywiście osoby, które prowadzą zapracowany tryb życia, żyją w ciągłym stresie tego typu objawy mogą być mylące, jednak wytrzeszcz oczu, czy powiększające się wole na szyi jest już objawem alarmującym nawet największych laików. W diagnostyce choroby nadczynności tarczycy ważne jest oznaczanie podstawowych hormonów do których należą poziom TSH, fT3 i fT4. Do innych badań należą scyntygrafia tarczycy oraz USG, nie zapominając oczywiście o podstawowym badaniu palpacyjnym. Leczenie lekarz ustala indywidualnie do stopnia zaawansowania choroby, poziomu produkowanych hormonów i objawów towarzyszących.